Wiadomości pszczelarskie

Teofil Ciesielski – pszczelarz, botanik, społecznik

Leszek Kośny

ciesielski3

Prof. dr Teofil Ciesielski (17 XI 1846 – 8 V 1916) urodził się w Grabowie nad Prosną, w Wielkim Księstwie Poznańskim. Studiował nauki przyrodnicze na Państwowym Uniwersytecie we Wrocławiu, gdzie w okresie semestru zimowego 1871/1872 był kustoszem placówek wchodzących w skład Muzeum Botanicznego. Stopień doktora filozofii na wrocławskiej uczelni uzyskał na podstawie rozprawy pt. Untersuchungen über die Abwärtskrümmung der Wurzel. W 1872 r. Ciesielski przeniósł się do Lwowa, gdzie na Uniwersytecie objął stanowisko profesora zwyczajnego katedry botaniki. W okresie pobytu we Lwowie, który trwał do 1916 r. zajmował się pracami naukowymi i dydaktyką, ale na tych polach nie doczekał się szczególnych osiągnięć. Dużo pracował społecznie oraz w rozmaitych organizacjach, m.in. był twórcą i prezesem Towarzystwa Właścicieli Realności Miasta Lwowa, należał do grona założycieli Towarzystwa Przyrodników Polskich im. Mikołaja Kopernika, był członkiem Głównego Zarządu Towarzystwa Pedagogicznego, pracował w Komitecie Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarczego, był kierownikiem Krajowej Szkoły Ogrodniczej w Wólce Kapitańskiej koło Lwowa. Największą pasją Teofila Ciesielskiego były jednak pszczoły i to im poświęcał najwięcej uwagi, i na tym polu odniósł najważniejsze swoje sukcesy jako autor wiekopomnego dzieła Bartnictwo (Lwów 1890), wytrwały propagator hodowli pszczół wśród szerokich rzesz społeczeństwa, jako redaktor i nakładca czasopisma pszczelarskiego „Bartnik Postępowy” (1875–1914), współtwórca Zjednoczonego Galicyjskiego Towarzystwa dla Ogrodnictwa i Pszczelnictwa (1889–1916).